Ter afsluiting – de introductie.

schijven Zevenenveertig kleine en twee grote schijven na aanvang staat ie daar dan. De mammoet. Natuurlijk kun je niet zomaar 21 ton mammoet achterlaten zonder die netjes voorgesteld te hebben aan de mensen uit de omgeving. Er moest dus iets gebeuren. Een onthulling? Inwijding?  Feestje? Introductie? Nou ja, alles tegelijk eigenlijk. Omdat op het laatste moment de tijd ineens harder leek te vliegen dan normaal te doen gebruikelijk was er ineens nog maar weinig van over. Maar veel enthousiasme maakte dat ruimschoots goed. Harry schreef een uitnodiging die blijkbaar zo uitnodigend was dat vrijwel alle genodigden er gehoor aan gaven. Steijn maakte een veelheid aan heerlijke hapjes. Ik liet in Stanford foto’s van de mammoet af drukken als aandenken aan deze “First sighting of the mammoth”. Willem bereidde zich op zijn eigen manier voor op zijn rol in het geheel.samen met de mammoet

En zo stond om vijf uur de vonkelwijn klaar, en kwam tot onze niet geringe verbazing iedereen rond de afgesproken tijd aan. Harry hield een korte inleiding over het project, dat de eerste in hopenlijk een lange reeks bijzondere uitwisselingsprojecten is. Toen was het mijn beurt om te vertellen. Over de mammoet, wiens voorouders 2 miljoien jaar geleden vanuit Afrika naar Europa ging, gevolgd door onze eigen voorouders. Waardoor  de mammoet een uitstekend symbool is voor de band tussen in het algemeen Afrika en Europa, en in het bijzonder tussen Stanford en Wijk aan Zee. En toen kwam het officiële moment, met natuurlijk een officiële persoon… Van deze dag sint in zwembadheb ik zelf geen foto’s gemaakt, omdat ik er in het echt van wilde genieten in paats van met een schermpje er tussen. Maar wel hebbben we eerder genoemde officiële persoon later die week ontmoet, toen hij toevallig op dezelfde mooie plek als wij van een welverdiende plons in het koele water genoot. En laten we daar nou wèl een plaatje van hebben…

Terwijl ik dit schrijf zijn Willem en ik  al weer vijf dagen terug in Nederland (over plons in koel water gesproken…wat een weer hier!). Heerlijk om alle lieve mensen hier weer te zien, en weer lekker muziek te maken. En verder? Eerst met een dikke trui en twee paar sokken langzaam weer wennen aan mijn eigen leven. En vaak terug denken aan dit geweldige avontuur, en aan alle reacties op dit met veel plezier geschreven blog. Met dank aan alle trouwe lezers!mammoet plaatjemammoet van voren

 

4 reacties op “Ter afsluiting – de introductie.

  1. Wat leuk om te lezen dat je je “project” met een feestje hebt afgesloten. Moet wel een trots gevoel geven lijkt me…En wat is het een geweldige mammoet geworden. Was het moeilijk om ‘m achter te laten; is toch een beetje een levenswerk van je en dan op zo’n bijzondere plek? De overgang naar hier is dan wel groot he….. maar goed dat jullie weer terug zijn en terug kunnen kijken op een mooie tijd daar.
    Geniet maar lekker na en we horen/zien elkaar weer. Lieve groet, Anneke.

  2. Leuk dat jullie na dit geweldig gebeuren weer inWaZ zijn.
    Hier is het ook weer genieten.Zo lekker warm en knus in huis heeft ook wat.
    Geniet nog na van Afrika en met volle teugen van hier.
    Kus Trees

Reacties zijn gesloten.