Oorwurmen.

Zoals beloofd – deze keer over oorwurmen. Maar meer voor muziek- dan voor dierenliefhebbers. Deze oorwurmen zijn namelijk geen diertjes, maar een benaming voor van die liedjes die in je hoofd gaan zitten. Omdat ik geen radio of pratend gezelschap heb krijgen ze alle kans gedurende de werkdag.  Meestal is het maar één regel die van toepassing is, en die blijft dan hangen tot een andere oorwurm hem opzij duwt. En wees gewaarschuwd -oorwurmen trekken zich niet altijd iets aan van je eigen goeie smaak.

Soms heb je geen idee waar die oorwurmen vandaan komen, maar bij mij worden ze vaak gelokt door de situatie. Als ik ‘s morgens bijvoorbeeld mijn kruiwagen tegen de berg opduw is daar Kate Bush- “..running up that hill ..”  Als ik de kruiwagen neerzet hoor ik “..don’t stand so close to me” van The Police, omdat ik hem niet dicht  bij een grote steen moet zetten om het de streepmuis niet te makkelijk te maken er in te klimmen. Als er regen dreigt zijn er veel liedjes, natuurlijk.  “..and every time it rains, you’re here in my heart-like the sun coming out” (ja, weer Kate), maar ook, schrik niet – “…de regen valt in stromen, ‘t is een trieste dag” (Rob de Nijs) en ” Its like rain, on your weddingday – waar mijn oorwurmpje vanzelf  “workingday” van maakt. En omdat het hier nogal eens stevig waait ontkom ik niet aan Maggie McNeal (“Storm en regen, westenwind..”) , “Don’t know why, there’s no sun up in the sky, stormy weather, since my man and I ain’t together..keeps raining all the time” (Billy Holiday), en natuurlijk “Wild is the wind” van Nina Simone, maar mijn oorwurm doet de versie van David Bowie (of van Wazco ;-). Op zo’n dag als vandaag, als het eerst droog is maar tegen de tijd dat je alles naar boven hebt gesjouwd begint te miezeren: “…vanochtend ben ik vroeg opgestaan, maar ik had net zo goed terug naar mijn bed kunnen gaan, een uur eerder of later of nooit, het maakt geen verschil..” (Grof geschut). Als het weer dan weer dan weer opknapt komt soms “…and the sun it was gold, though the sky it was grey..” uit The Queen and the Soldier van Susan Vega. grey and goldWordt het dan het echt Afrikaans warm: “Op het heetst van de dag, als het helemaal stil is, zo stil dat het lijkt op lawaai” (Blöf). Als er een klein dipje dreigt (een beeldhouwer is ook maar een mens hoor!) Joe Jackson’s “Discipline – will stop your hunger, discipline will quench your thirst, discipline will make you stronger, if it doesn’t kill you first.” wat dan natuurlijk vanzelf Seal’s “What doesn’t kill you makes you stronger” uitlokt. Verder met enige regelmaat: “Then it’s me and my machine for the rest of the morning, for the rest of the afternoon and the rest of my life.” (Millworker van JamesTaylor) en onvermijdelijk in dit geval “I say I’ll move a mountain, and I I’ll move a mountain -if she wants it out of the way. Crazy you call me sure, I’m crazy…”(Mathilde Santing) en uit datzelfde liedje ..the difficult I’ll do right now the impossible will take a little while.” Als er even niet zoveel gebeurt de oorwurm der oorwurmen “…I just know one small verse in the middle of it…” van Ann Brun (en de rest van dat liedje ben ik dan ook kwijt…) Als er een truck of tankwagen grote stof wolken maakt op de dirtroad boven me “…as we rattled ‘cross the African scrublands” (Marakesh van New Model Army.) steijn met perzikenEn sinds Steijn me kwam verrassen met de eerste perziken natuurlijk “…millions of peaches, peaches for me, millions of peaches, peaches for free..” van The President of the United States (nee, niet díe, zo heet dat bandje nou eenmaal.)

Waar nou ineens “Ladida lads”van The Whisper (ja, lang geleden!!) vandaan kwam was me aanvankelijk een raadsel. Tot ik weer een stel schreeuwende ibissen over hoorde vliegen – van het soort dat hier ‘hadida’ heet (Hadida, ladida…).

Vandaag is het 11 november (..is de dag,.enz) maar behalve Sint Maarten (met de bijkomende liedjes – zucht…) is het ook 96 jaar geleden dat er een eind kwam aan die onzinnig afschuwelijke eerste wereldoorlog (nee, ik weiger deze vernietigende nonsens met hoofdletters te schrijven!!) Maar zoals alle drama’s heeft het wel mooie liedjes opgeleverd –  neem nou The Green Fields of France (weet niet wie het ooit geschreven heeft, maar o.a. Bangers & Mash heeft het op het repertoire…Gelukkig schreef Marianne (S.) diezelfdedag toevallig een reactie in het gastenboek zodat ik die treurige tekst kan afwisselen met het hartvercheurend mooie “And Heaven Stood Still” van Willy Deville. Geheel ontoepasselijk, het was een bijzonder stormachtige dag, er stond niks stil, maar zooooooo’n mooi liedje dat ik zo vrij ben het you-tube  linkje toe te voegen voor de liefhebbers: http://www.youtube.com/watch?v=JmzGYgSs258

En iedereen die zich afvraagt of ik na een week of negen mijn muziekmaatjes al een beetje begin te missen…ja dus!

 

9 reacties op “Oorwurmen.

  1. Oh wat een heerlijk oorwurm-verhaal weer!! Zeer herkenbaar trouwens, alleen kan ik het niet in zo’n juicy verhaal verpakken!! Ben verder natuurlijk razend benieuwd naar Mammoet! Hoop voor je dat Willem het NHD voor je meebrengt, staat een prachtig verhaal in over de mammoet! Nog ff wachten dat zie je hem weer!! En wij thuisblijvers eindelijk weer een mammoet-foto!! liefs, jonne

  2. Hoi Sjanneke, geweldig om je verhaal weer te lezen, ik geniet er erg van om te lezen hoe je je dagen doorkomt; is het niet met je gezelschaps diertjes, dan is ‘t wel met muziek in je hoofd! En ondertussen creëer je ook nog een enorm gevaarte van wat een mammoet toch is; ben echt heel benieuwd naar ‘t resultaat. Kijk alweer uit naar je volgende verhaal en foto’s.,
    lieve groet, Anneke

  3. Ja, oorwurmen, daar heb ik ook vaak “last” van.
    Ik ga vanavond naar een optreden van Jan Rot, na dat optreden zullen er wel weer veel oorwumen in mijn hoofd toegevoegd worden.

  4. Leuke oorwurmen. Bij mij zijn het altijd kleuterliedjes jammer genoeg voor Alex als ik de neiging heb om hardop te zingen.

  5. Hallo lieve Sjanneke, als je ooit nog eens een nieuwe carriëre aanvulling zoekt, ga schrijven!
    Zo leuk, ik verslind ze echt je stukjes. Zo krijg je het toch voor elkaar dat we allemaal even denken dat we vlak naast je zitten! Kan Willem niet wat eerder naar je toe? Ik ben toch zo benieuwd hoe je mammoet groeit!
    Vergeet niet een berichtje met foto’s klaar te zetten zodat je alleen maar op “plaatsen” hoeft te drukken als hij je mammoet gezien heeft.
    Wel jammer dat het weer zo onstuimig blijft, toch een andere lente op het andere halfrond.
    Groeten, Hettie.

Reacties zijn gesloten.