Achter de wolken…

Ach wat een heerlijk dag gister – het was droog en de aanwezige wolken waren wit, wollig en weinig verontrustend. Dit was zo’n beetje wat ik me had voorgesteld – vroeg op, de hele dag hard werken en ‘s avonds na een warme douche lekker moe aanschuiven aan een welverdiend maal- en omdat we nu eenmaal in Zuid Afrika zijn een goed glas wijn (Vaalvlei deze keer, dat zijn de buren hier!). Bovendien dezekeer ingezelschap van Peter, mijn oudste broer, en zijn vrouw Sylvia, die hier “toevallig” met vakantie waren.

Dus, volmaakt gelukkig? Gedurende een groot deel van de dag leek het daar wel op – bloukopkoggelmander (hier nogal op zijn gemak en dus niet zo blauw..) op de steen en ik lekker hard aan het werk.

bloukoppie

Tegen het eind van de middag was echter ook de tweede nieuwe schijf over zijn hoogtepunt heen – de steen is zoals dat met een mooi woord heet nogal abrassief. (Ikzelf heb daar inmiddels heel wat minder mooie woorden voor bedacht maar ik hou me vooralsnog aan het besluit dit blog aangenaam en beschaafd te houden..) wolkenTegen kwart voor zes kwam er vanachter de eerder beschreven wolken een heel wat minder sympathiek ogend exemplaar – groot, grijs en grommend. Tijd om een eind te maken aan de werkdag. Alle dingen die niet tegen water kunnen (kabels, gereedschap en de beeldhouwer zelf) waren net op tijd binnen voor de zoveelste Zuid Afrikaanse stortbui losbarstte- met een beetje onweer deze keer. Het zag er naar uit dat ik dinsdagochtend niet om zes uur hoefde op te staan om op tijd te beginnen, en dat er tijd te over zou zijn om het schijvenprobleem nu maar eens radicaal aan te pakken.

Inmiddels is het dinsdagavond. Inderdaad werd dichte mist (luchtvochtigheid 99%, volgens buienradar) afgewisseld met serieuze buien (luchtvochtigheid minstens 200%, volgens mij). Er wordt met vereende krachten gewerkt aan het in Hermanus krijgen de juiste schijf. Twee van zulke schijven kosten net zoveel als één haakse slijper, maar als het is wat ik hoop dat het is kan ik er minstens één mammoet mee maken… aan alle trouwe lezers het verzoek naar keuze een schietgebedje te doen, kaarsje te branden (welke Heilige gaat er over diamantschijven??) of een glas te heffen met de wens dat ik met de juiste schijf op mijn nieuwe machine eindelijk eens serieus aan de gang kan…als achter de wolken de zon gaat schijnen.

8 reacties op “Achter de wolken…

  1. O Sjanneke, maak het allemaal nou niet zo spannend! Straks slaap ik er niet meer van.
    Maar de kaarsen branden al, wij hebben hier een Heilige Nicolaas in IJsselstein, dus die houdt wel van geschenkjes enzo. Ik zal de zegen over je nieuwe schijf vragen, dat hij in elk geval 1 mammoet sterk mag zijn inderdaad! En ik zal ook nog bidden voor mooi helder voorjaarsweer. Hier houdt het zondag op, dan komt het naar jou!
    Zet hem op! Het gaat je lukken!

  2. Ik ben niet zo heel goed in schietgebedjes, dus dat moest ik maar niet doen , dat gaat je vast niet helpen.
    Maar romanticus dat ik ben kan ik wel een kaarje voor je opsteken en een glas wijn heffen op de goede afloop. Dat heb ik inmiddels voor je gedaan.
    Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen…..proost.

    Erg leuk dat je op deze manier je blog vult, wij als trouwe lezers en volgers van jouw blog worden daar erg vrolijk van om je belevenissen zo te mogen volgen.
    Zie alweer uit naar je volgende story…….

    groetjes Hans

  3. Om aan je verzoek van bidden, kaarsjes of het glas heffen, te voldoen, denk ik toch om alle 3 deze week maar te doen, als het dan niet goed komt weet ik ‘t ook niet… Maar, natuurlijk gaat het goed komen, met zo’n kunstenares als jij kan dat niet anders! En het weer……. dat komt ook wel goed! Groetjes,
    Anneke.

  4. Ik zal ze allemaal aanspreken,de Heilige maagd Maria tot Allah aan toe en steek desnoods mijn hele huis in de hens door het plaatsen van kaarsjes op de meest onmogelijke plekken! Proost!Toi,toi en hou je haaks!X (10 ook natuurlijk!)

    • Ik zal kaarsjes opsteken voor Blasius van Celeste
      Sebastianus van Rome en Barbara van Nicomedia. Zij zijn alledrie beschermheiligen voor de steenhouwers. Zo’n heilige drievuldigheid moet toch kunnen instaan voor een staaltje scherpslijperij.

      • Wat schrijf je toch heerlijk!! En natuurlijk: PROOST!!!! Mét een kaarsje!! x

Reacties zijn gesloten.